Favoriete medewerker

Tot voor kort wist ik niet eens hoe hij heette en nu nemen we afscheid. Tom was mijn favoriete medewerker bij de bouwmarkt. Hij wist dat niet, maar ik liep altijd een extra rondje om mijn vraag aan hem te kunnen stellen.

Nou wordt je niet zomaar mijn favoriete medewerker, maar Tom had iets speciaals. Ze noemen het ook wel oprechte belangstelling.

Meestal waren mijn vragen waarschijnlijk vrij standaard. Dan liep hij even mee, maakten we een kort praatje en verliet ik als tevreden klant het pand. Tot ik een keer iets bijzonders zocht: groene schoolbordverf.

Toen ik hem er naar vroeg, zag ik aan zijn ogen dat we eerst een generatiekloof of twee moesten overbruggen. Tom lijkt me van de generatie digi-borden. Een zwart schoolbord, daar kon hij zich nog wel iets bij voorstellen. Maar groen, dat kon hij zich echt niet herinneren.

Na wat extra uitleg en het bekijken van de nodige stalen, kwamen we aardig in de buurt van “mijn generatie schoolbordgroen”. Maar hoe hij ook probeerde, zijn magische verfmengmachine kon bijna alles, maar geen groene schoolbordverf.

Een paar weken later was ik weer bij de bouwmarkt. Mijn groene schoolbord was inmiddels elders geregeld. Ik trof Tom achter de kassa. Het eerste wat hij zei was “Is het laatst nog gelukt met uw schoolbordverf?” Ik was verrast. Dat hij het nog wist. Dat hij mij nog herkende.

Nog vaak gebruik ik tijdens een training Tom als voorbeeld. Want oprecht aandacht voor je klant kost geen tijd en kost ook niet zo heel veel moeite. Je moet het gewoon doen! Daarmee maak je van je klanten fans.

Ik wens Tom heel veel succes met zijn verdere carrière en hoop dat ze een waardige vervanger voor hem vinden.

Ken jij ook een favoriete winkelmedewerker? Wat maakt hem/haar zo leuk?